است كه در مورد حجيت نظريه نيامده است مانند نور و يقين و بيان و غيره . البته مراتب حجيت عمليه تفاوت دارد ؛ مثلا پيامبر اكرم در مورد امير مؤمنان مىفرمايد : « علىّ مع الحقّ و الحقّ مع علىّ » يعنى « على با حق و حق همراه على است » و يا در مورد فاطمهء زهرا مىفرمايد : « إنّ اللّه يرضى لرضا فاطمة و يغضب لغضبها » يعنى « خداوند با خشنودى فاطمه رضايت‌مند و با غضب او غضبناك مىگردد » يا اين‌كه در قرآن كريم تعبير شده است كَذلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوءَ وَ الْفَحْشاءَ إِنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُخْلَصِينَ « 1 » « اين‌چنين كرديم تا بدى و فحشا را از او دور سازيم چرا كه او از بندگان مخلص ما بود » و هم‌چنين آيهء وَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ * إِلَّا عِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ « 2 » « همهء انسان‌ها را فريب خواهم داد مگر بندگان مخلص تو را » و يا إِنَّهُ كانَ مُخْلَصاً وَ كانَ رَسُولًا نَبِيًّا « 3 » كه تعبير به مخلص همان حجيت را مىرساند . البته حجيت عملى را نه حجيت نظريه را . هم‌چنان‌كه عناوينى مانند تطهير و اصطفاء كه به عنوان صفات الهى آمده‌اند اشارت به همين معنا دارد . مانند « إنّهم عندنا من المصطفين الأخيار » « 4 » و يا آيهء شريفهء إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً « 5 » و هم‌چنين عنوان مقرب در سورهء واقعه وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ * أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ « 6 » كه

--> ( 1 ) . يوسف ( 12 ) آيهء 24 . ( 2 ) . حجر ( 15 ) آيهء 40 . ( 3 ) . مريم ( 19 ) آيهء 51 . ( 4 ) . ص ( 38 ) آيهء 47 . ( 5 ) . احزاب ( 33 ) آيهء 33 . ( 6 ) . واقعه ( 56 ) آيهء 11 .